Keep calm and carry on

De tijd vliegt voorbij, we zitten alweer bijna een week in Londen! Ongelofelijk zo snel als de tijd gaat, er is nu al zoveel gedaan maar ook nog zoveel te doen. De week begon met wat tegenslagen maar het mag de pret absoluut niet drukken. Het is bizar gaaf om hier te zijn wetende dat we hier ook echt wonen en het niet gewoon een weekendje weg is.

Maandag bedachten we ons nog dat de plafonds wel erg laag waren. We hadden net de week ervoor een nieuwe kledingkast gekocht van 2.36m, aangezien de muren volgens de cijfers 2.40m zouden zijn. Helaas pindakaas, met 2.30m op de rolmaat kwamen we toch echt 6 centimeter te kort voor onze nieuwe kledingkast. Die moest dus op stel en sprong nog in ons strakke schema omgeruild gaan worden in Nederland.

Ook dinsdag begon 's ochtends vroeg al met een klein probleempje. Edwin haalde een oude schroef uit de muur om het gat te dichten voor het schilderwerk. Helaas kwam er met redelijke druk aardig wat water de muur uit, niet helemaal de bedoeling dus. Nu komt een gat in je waterleiding nooit goed uit maar net een blauwe maandag in een land wat toch stiekem heel anders is dan Nederland, een afspraak bij de bank, een trein die gehaald moest worden terug naar Nederland voor Edwin, verf die bijgekocht moest worden omdat het kapotte plafond zoveel meer verf vroeg dan berekend, een Ikea kast die nog omgeruild moest worden, geen loodgieter die wilde komen omdat we nog geen Engelse bankrekening hadden en onze huurbaas die op dat moment niet te bereiken was, was dit geen ideale situatie... lees een klein drama in huize Noorlander. Kortom Edwin moest de trein halen, dus met een kapotte leiding en alleen koud water bleven Sami en Maaike achter. Dan maar enthousiast samen verven, en o-o-o wat waren we blij dat Sami er voor ons was.

Woensdag kwam de loodgieter gelukkig al vroeg, hopsa gat in de muur, nieuw stuk leiding ertussen, muur weer dicht en klaar was kees. Grote dank aan Albert die in tussentijd zowel een bezoekje aan de Gamma als de Ikea voor ons had gebracht terwijl Edwin, Jan en Edwin Beuving de vrachtwagen laden. Man, man, man wat handen we zonder Edwin en Jan moeten beginnen, jongens nogmaals enorm bedankt voor jullie enorme hulp! Extra bedankje voor Anouk die de Preludehof voorzag van een snelle schoonmaakbeurt. Ondertussen schilderden Sami en Maaike in record tempo zowel de woon- als de slaapkamer van tig tintjes verf en zo werd er die dag veel werk verzet.

Met passen en meten ging onze complete huisraad gelukkig net in het verhuisbusje. Fjew, weer een zorg (en menig slapeloze nacht voor Maaike) minder. En zo reden Edwin, Jan en Edwin B. met volle bus naar Londen. Wat een moment, om eindelijk de eerste vrienden uit Nederland te kunnen ontvangen in Londen! Alleen daarmee waren we al mega blij. Het appartementje was nog één vieze bende maar toch was dit voor ons een enorme mijlpaal. Moe maar voldaan werden die avond de eerste spullen uit de vrachtwagen gehaald en werd de avond afgesloten met een biertje. Of moeten we zeggen "half a pint of lager" :).

Donderdag werd de tweede helft van de bus uitgeladen en kon het uitpakken beginnen. Een enorme berg dozen, maar gelukkig vindt alles al goed zijn weg. De volgende tegenslag, er blijkt een gat in de achterzijde van de radiator te zitten. Onze vriend de loodgieter schoot ons dus weer te hulp en waarschijnlijk wordt komende week de complete radiator vervangen.

Ondertussen schilderen we de blaren op onze handen, vervangen we her en der een ranzig tapijtje voor een mooi laminaatvloertje, zetten allerlei meubeltjes in elkaar, pakken doos na doos uit en schrobben ons een ongeluk op de ongelofelijk smerige keuken en badkamer. We dachten zelf geen schoonmaakhelden te zijn maar weten nu beter... overal zit schimmel, zitten verrotte gaten in de plinten en is alles wat niet direct in het zicht is zo vies dat het zelfs na uren schrobben nog te vies voelt om je hand er op te leggen. Dat gaat ons nog heel wat uurtjes kosten.

Maar niet getreurd, we zijn echt SUPER blij dat dit ons plekje is en prijzen ons echt gelukkig. Ondanks de tegenslagen is alles wat we aanpakken zo'n grote verbetering dat we enorm trots zijn op ons appartementje hier in Londen. Het is veel werk maar het heeft enorme potentie om echt perfect voor ons tweetjes te zijn. Morgen gaat het gewone leven voor Edwin weer van start, back to work, en kan Maaike verder met laminaat en verf. Hopelijk komende week alleen maar goed nieuws. We houden jullie op de hoogte.

Liefs, Edwin & Maaike